CLAUDE.md dosyama neyi istemediğimi yazıyorum
Claude ile çalışırken en çok işime yarayan şey, CLAUDE.md dosyasına neyi istemediğimi ve nedenini yazmak oldu.
Claude ile çalışmanın en yorucu tarafı her yeni oturumda sıfırdan başlamaktı. Dün neyi beğenmediğimi, neden reddettiğimi bilmiyor. Aynı itirazları tekrar tekrar yaparken bir şeyin yanlış gittiğini anladım.
Şimdi her projenin klasöründe Claude'un işe başlamadan okuduğu bir dosya var. Adı CLAUDE.md. Bir de projenin o güne kadarki durumunu anlatan bir devir notu. Yeni oturum açıldığında ilk iş bu ikisini okuyor.
İçlerine bakınca bir şey dikkatimi çekti: kuralların çoğu "yap" ile değil, "yapma" ile başlıyor.
CLAUDE.md'de reddettiklerimin listesi
Birkaçını olduğu gibi yazayım. Bir albüm kapağına hareket verdiğim projede şunlar var:
- Kapağın fotoğrafını ve insanları üretken yapay zekâyla yeniden çizme. Orijinal görüntüye sadık kal.
- Apple arayüzünü elle taklit etme. Mümkün olan yerde resmî Apple Figma bileşenlerini kullan.
- Parça adı, süre gibi verileri tahmin etme.
- Rahatsız edici ses efekti ekleme.
Her birinin arkasında bir hayal kırıklığı var. Elle çizilmiş telefon arayüzünü beğenmedim; boşluklar, ışık, düğme yazıları tutmadı. Bıraktık ve Apple'ın kendi tasarım dosyasından devam ettik. Bir video aracının önceki sonucunu da hiç beğenmemiştim, o araç artık listede "kullanma" diye duruyor.
Alışveriş asistanı projemin klasöründe de benzerleri var. Ürün bilgisi uydurulmaz, markanın sitesinde ne yazıyorsa o. Gerçek bir marka geçen her yerde konsept notu durur. Videodaki yazılar ekran hangi dildeyse o dilde olur, süs noktası kullanılmaz.
Zevk tarif edilmez derler
Zevkin anlatılamayacağı söylenir. "Görünce anlarım" türünden bir şey. Lakin bu dosyalara bakınca gördüm ki benim zevkim büyük ölçüde reddettiklerimden oluşuyor. Neyi istediğimi tarif etmek zor, neyi istemediğimi ve nedenini söylemek kolay.
Claude da tam olarak bunda iyi. Tahminde zayıf, kurala uymakta çok iyi. "Daha şık olsun" dediğimde ne yapacağını bilmiyor. "Orta nokta kullanma, çünkü bana yapay görünüyor" dediğimde bir daha kullanmıyor.
Bir örnek daha. O projenin ilk filmi 14 saniyeydi ve izleyince ne olduğunu ben bile anlayamadım. Kural oldu: arayüz gerçek hızında oynar, her ekranda tek bir şey değişir, yazılar ekranda üç dört saniye kalır.
Kararlar bende
Bu dosyalar bir nevi zevkimin yazılı hali. Her düzeltmemle biraz daha uzuyor.
Ama hangi kuralın gireceğine ben karar veriyorum. Claude bir şeyi önerdiğinde, mesela bir videoya ses efekti eklemeyi, "olmaz" demek de benim işim.