Resmi değil, ışığı oynatmak
Kaan Malkoç'un AYNI GECE şarkısının kapağı gece flaşla çekilmiş bir fotoğraf. Hareketli kapakta o flaşı yeniden patlattım.
731'i bitirir bitirmez Kaan Malkoç'un AYNI GECE şarkısı için de hareketli kapak hazırladım, o da artık Spotify'da. Bu sefer 731'deki kalem fikrini tekrar etmek istemedim, zira kapak bambaşka bir şey anlatıyordu.
Fotoğraf zaten bir hikâye anlatıyor
Kapak, gece flaşla çekilmiş bir fotoğraf. Flaşın o sert, bir anlık ışığı fotoğrafın her yerinde hissediliyor. Hareketi dışarıdan getirmek yerine fotoğrafın kendi anından çıkarmaya karar verdim: ışıklar sönüyor, sonra flaş patlıyor.
Bu sefer renk doldurma yok, kalem yok. Yalnızca ışık ve pozlama değişiyor. Kapak bir an karanlığa iniyor, sonra şarkının dönüş vuruşunda büyük bir flaşla aşırı pozlanmış halde geri geliyor ve yavaşça kendi haline oturuyor. Diğer vuruşlarda daha hafif flaşlar var.
Pembe kâğıt neden sabit
Kapağın çerçevesi pembe bir kâğıt. Kapağı telefonun uzun ekranına oturtmak için bu pembe kâğıdı yukarı ve aşağı uzatmamız gerekiyordu. Flaş bu kâğıdı da aydınlatsaydı, orijinal kapakla uzattığımız kısmın arasında bir ışık sınırı belirecekti.
Çözüm fiziğin kendisinden geldi. Pembe kâğıt mat bir yüzey, flaşı fotoğraf kadar geri yansıtmaz. O yüzden flaş yalnızca fotoğrafı ve harfleri aydınlatıyor, kâğıt sabit kalıyor. Hem daha doğru duruyor hem de sınır hiç görünmüyor.
Fotoğrafa burada da dokunmadık. Tahmin edilen piksel yalnızca iki yerde var: uzatılan pembe kâğıtta ve fotoğrafın üstündeki harflerin altında. O ikincisi de yalnızca kapak neredeyse kapkaranlıkken görünüyor.
Aynı düzen, yeni hareket
731'de telefon önizlemesi için kurduğumuz düzen hazırdı. Apple'ın kilit ekranı bileşeni, kendi telefonumdan alınmış müzik kartı, kapağın tam ekran oturması. AYNI GECE'de bunları baştan kurmadık, aynı düzeni yeniden kullandık. Saat bu sefer pembe kâğıda denk geliyor.
Nitekim zamanın çoğu hareketin kendisine kaldı.